Soğuk....

Kim bilir düşümde gördüğüm o bitap düşmüş yüreğin sahibi olduğumu..
Sessizliğin kölesi olmuş o virane gönülle,
Çöllerde divane Mecnun misali yürüdüğümü,
Lal olmuş dillerimle çığlıklar atmaya çalışırım,
Martılara inat gökyüzünde uçan her dem de ararım kendimi,
Ve seni,
Ve senin içindeki geleceğimi,
Sarsılır ruhum sarsılmaz duruşuna inat,
Prangalara hapsolmuş bir mahpusdayım,
Soğuk ve ıssız,
Sessiz ve acı,
kapkaranlık bir odadayım,
Yani yüreğinde,
O ağlayan ruhunun içinde,
Ve gözyaşlarını biriktiririm,
Gözyaşlarımın içinde
gözlerinin içinde yaşamaya çalışırım,
Yalnızlığımın en derin odasında,
Aldığım her nefeste
Bir notanın namesinde yaşamaya çalışırım,
Tıpkı bir Şairin mısralarında yaşar gibi,
Tıpkı Bir hanın köhne ve bakımsız en soğuk odasında durur gibi,
Yüreğinde, ruhunda en derin hislerinde,
Sensizliğin ve sevgisizliğin anını yaşarım,