İstifa ediyorum insanlığınızdan,
Çekip gidiyorum sessiz ve derinden
Yokluğun huzuruna kapılıp geride bırakıyorum hepinizi,
Bakmayın ardımdan ve haykırmayın bana,
Devam edin kavgalarınıza; insanlığımdan utandıran,
Devam edin karışıklığa; tanrıdan uzaklaştıran,
İnsan olmanın, var olabilmenin hakkını vermediğiniz her
nefeste,
Eriyor geçmişten kalan
tek benliğim,
Usul usul, yavaş yavaş, inceden inceye..
Sessiz ve derinden elmaya ayartan kötülcül o benlik ile birlikte,
Yıprandı var olan tanrısal
özümüz,
Aktı sızım sızım
yüreklerimizden,
Gidiyorum artık buralardan gözümde biriken yaşlarımla,
Yolunmuş tüm ilahi kanatlarım sizlerin çekişmesinden,
Kirlendi bütün sevgilerim size doğru akan,
Ayırdınız insanları nesline, fikrine, kaşına gözüne göre,
Bakmadınız yüreklerde ki güce,
Ne sevgiye, ne saygıya, ne edebe ne hayaya
Yoktan Tanrılar var ettiniz, var olanı görmezden gelip,
Çıkara, Makam ve Mevkilere karşılık veren,
Kutsal kitaplarınız oldu cüzdanlarda taşıdığınız her kapıyı
açan,
Ve gönlü kıran,yıkan paramparça eden…
İstifa ediyorum insanlığınızdan,
Çekip gidiyorum sessiz ve derinden
Yokluğun huzuruna kapılıp geride bırakıyorum hepinizi,
